Sportret van een Judoka: Ferenc Arts

30 maart 2016 - Deze week in Sportret van een Judoka: onze wereldkampioen bij de veteranen, Ferenc Arts. Zijn held is Wim Ruska, zijn boezemvriend is Gerrie Theunissen, maar zijn liefde is voor zijn kinderen Max en Iris. Ferenc heeft er een prachtig verhaal van gemaakt.
Weer veel leesplezier gewenst.

Naam:                             FERENC ARTS alias Veertje
Geboorteplaats/-datum: Beek Ubbergen 5 april 1971
Graad:                             1e dan
Woonplaats:                    Alphen aan de Maas


1. Wanneer ben je begonnen met judo? 

In 1977 ben ik begonnen met judo. Ik was toen 6 jaar oud en kreeg mijn eerste judoles van Gerrie Theunissen. In mijn ogen was hij toen een volwassen vent, maar ik realiseer me nu dat hij een jaar of 16 geweest moet zijn.
De judoles begon niet zeer voorspoedig. Na wat overreding van Gerrie en m’n moeder ging ik met tranen in mijn ogen in de rij zitten, maar na het groeten zat ik alweer in de kleedkamer. Uiteindelijk is alles toch nog goed gekomen.


2. Bij welke vereniging?

Ik ben begonnen bij Sportvereniging Sint Antonius  in Beek - wat feitelijk een dependance was van sportschool Van de Pool (ook wel de Judo Kwai Nijmegen).
Cor van de Pool was de excentrieke trainer/coach van o.a. Gerrie, die vele Nederlands kampioenen heeft voortgebracht.


 3. Wie was je eerste judoleraar, je sensei? En wie is je judoleraar nu?

Gerrie heeft mij m’n eerste judoles gegeven, maar soms kreeg ik ook les van de oude meester zelf, Cor van de Pool. Heel af en toe kregen we les van Mr. Morioka, de Japanner die de grondlegger was van ons type judo.
Het Nijmeegse judo stond destijds (maar staat nog steeds) vooral bekend als 'stylistisch'. Van kracht en tactiek hadden ze in Nijmegen nog niet gehoord.

Gerrie is nog steeds mijn judoleraar. Maar naast dat Gerrie mijn sensei is, is hij ook één van mijn boezemvrienden geworden.

 

4. Sinds wanneer judo je bij Top Judo Nijmegen?

Sinds het begin van de oprichting van STJN in 2001. Aanvankelijk was STJN vooral een samenwerkingsverband van clubs die geregeld samen trainden. Later is dit uitgegroeid tot het judobolwerk dat het nu is.

Naast de vele titels die behaald zijn door STJN was het hoogtepunt van de samenwerking voor mij de eerste Nederlandse titel teams die we binnenhaalden in 2006. Geheel onverwachts onttroonden we Kenamju dat net dat jaar een record aantal landstitels kon boeken. In de kantine stonden de flessen champagne al klaar, maar de Haarlemmers hadden het nakijken en alleen de Nijmeegse champagne knalde!

 

5. Hoeveel uur per week train jij?

Als veteraan met een druk zakelijk en privéleven wil dit nog weleens verschillen, maar ik probeer ieder moment dat ik heb op de mat te staan of iets anders te doen. Mijn ideale week? Maandag, donderdag en vrijdag judo, woensdag krachttraining en zondag mountainbiken. In zo'n week ben ik helemaal in m’n element.

 

6. Wat is er leuk aan judo?

 Misschien maakt de volgende spreuk duidelijk wat judo voor mij betekent:

Judo is life, the rest is detail

Judo is niet zomaar een sport, het is een levenswijze. Als je jong bent realiseer je jezelf dat nog niet en denk je vooral aan het winnen van prijzen. Later zie je pas hoe de sport en leefwijze je gevormd hebben. De successen in mijn leven heb ik te danken aan judo, maar ook de tegenslagen die ik te verduren heb gehad, heb ik daardoor goed kunnen verwerken. Nog steeds als ik een presentatie geef voor een grote groep klanten bijvoorbeeld, voelt het alsof ik de mat op stap. Een gezonde dosis wedstrijdspanning. De adrenaline geeft een kick waarna de energie vrijkomt.

Het leukste aan het spelletje is dat je helemaal op jezelf aangewezen bent en al jouw handelingen en keuzes direct consequenties hebben. Het is heerlijk om iemand op zijn rug te gooien of op de grond de baas te zijn. Het euforische gevoel van een gewonnen finale is niet te evenaren. De keerzijde van deze individuele sport is dat je ook je verlies (of blessures) goeddeels zelf moet verwerken.
Judo is a way of life...


7. Wat vind je moeilijk bij judo?

Judo is een spel waarbij techniek, kracht en geest samenkomen. Het moeilijkste is om deze drie pijlers in evenwicht te krijgen en te houden.

Ik heb judoka's gekend met een geweldige techniek, maar ze waren mentaal niet sterk. Als je niet je zenuwen onder controle hebt of onvoldoende doorzettingsvermogen,zul je t uiteindelijk niet redden.  

Ik heb judoka's gekend die zoveel fysieke problemen hebben gehad in hun judocarrière dat ze uiteindelijk ook niet het maximale eruit hebben kunnen halen.

Het gaat dus om de samenhang der dingen: balans!

  

8. Wat zijn je beste resultaten? Waar ben je het meest trots op?

Het seizoen 1993/1994 was mijn seizoen. Ik werd Nederlands kampioen studenten en versloeg drie Nederlands kampioenen. Op het NK senioren eindigde ik vervolgens als tweede en op de Open Belgische vijfde. Uiteindelijk wist ik de race om een ticket naar de EK in Gdansk (Pol) in mijn voordeel te beslissen door op de Dutch Open (European Open) een bronzen plak te bemachtigen. Op het EK kon ik helaas geen potten breken.

Soms zegt men dat de reis naar het doel belangrijker is dan het doel zelf.  Pas later ervaar je dat dit inderdaad zo is.
Als wedstrijdsporter is het soms moeilijk om gemotiveerd te blijven. Je bent gewend om voor een bepaald doel te trainen. Met het veteranencircuit heb ik dat doel weer gevonden. Na diverse tweede en derde plekken op EK's en WK's lukte het me om in 2015 in Amsterdam eindelijk op de hoogste trede te staan!

 

9. Heb je ook tegenvallers gehad?

Iedere (top)sporter loopt tegen problemen aan in zijn carrière. Hoewel ik de laatste jaren weinig blessures heb gekend, was ik vooral in mijn jeugd erg blessuregevoelig. Regelmatig had ik last van mijn rug en ook ben ik er een heel seizoen uit geweest vanwege mijn knie.
Nadat ik krachttraining ben gaan doen heb ik gelukkig amper nog (grote) fysieke ongemakken gehad.

Naast fysieke problemen loop je als sporter uiteraard ook tegen andere tegenvallers aan. De grootste deceptie uit mijn carrière was bij mijn laatste jaar bij de NK junioren. Ik was één van de favorieten voor de titel, maar lag er na drie partijen al uit. Tja, ook dat hoort bij het leven van een topsporter.

Een andere teleurstelling moest ik verwerken toen ik topfit uit Japan terugkwam en vlak voor het NK senioren geveld werd door de ziekte van Pfeiffer. Hoewel ik amper nog een rietje op kon tillen, ging ik onder het motto “de geest is sterker dan het lichaam” naar het NK.
Helaas zonder noemenswaardig resultaat.

  

10. Wat wil je bereiken met judo?

Een evenwichtig judoka/mens worden. Ik wil graag mijn kennis en ervaring overdragen aan de nieuwe generatie. Het is leuk om te zien dat mijn zelfbedachte Arts-rol al een begrip aan het worden is binnen de club.

  

11. Wanneer is het seizoen voor jou geslaagd?

Er staan ieder jaar weer drie belangrijke toernooien op het veteranenprogramma: de Dutch Open, de EK en de WK. Ik hoop natuurlijk op blinkende gouden medailles.

  

12. Welke opleiding doe je, aan welke school?
( Voor oudere judoka’s: welke opleiding heb je gedaan, aan welke school?)

Ik heb op het Canisius College gezeten in Nijmegen en ben vervolgens economie gaan studeren op de Universiteit van Tilburg. In die tijd reisde ik het hele land door om mijn trainingen te maken (Tilburg, Helmond, Nieuwegein en uiteraard Nijmegen).
Daarna heb ik de postdoctorale opleiding tot registeraccountant gevolgd.

 

13. Wat wil je worden?
(Voor oudere judoka’s: Wat voor een werk doe je nu, waar?)

Oud, wijs en gelukkig!

Ik ben directeur eigenaar van CIAD BV een adviesorganisatie die zich richt op allerhande ‘control-vraagstukken’. We helpen bedrijven in control te komen en te blijven door ze te helpen op het gebied van administratievoering, procesinrichting en informatievoorziening.

  

14. Heb je naast judo ook nog hobby’s?

Naast judo (en sporten) heb ik niet heel veel tijd over, maar ik mag erg graag met mooi weer in mijn Engelse oldtimers rijden.

 

15. Heb je broers en zussen? Heb je een partner?

Ik heb een 3 jaar oudere broer en een drie jaar jongere zus. Ik heb twee fantastische kinderen: Iris en Max.

 

16. Zo ja, sporten die ook? Zo ja welke sporten? En je ouders?

Sporten zit in de familie. Naast tennis en squash wordt er geschermd en ook paard gereden. Ook Iris en Max zijn altijd in de weer met sporten.
Mijn ouders heb ik eigenlijk nog nooit zien sporten. Mijn moeder heeft weliswaar haar hele leven op een gymclub gezeten, maar verder dan kijken naar snooker op tv komen ze nu niet meer.

  

17. Wie is je held?

Willem Ruska, tweevoudig olympisch kampioen! Ik raad ook iedereen aan het boek “vallen en opstaan” te lezen. Dit boek gaat over het leven van Ruska en in het bijzonder over de aanloop naar de Olympische Spelen in Munchen.  Een ‘must’ voor iedere judoka. Ruska was een man van de straat, een straatvechter met een grote bek maar uiteindelijk een klein hart.
In 2001 kreeg Ruska een herseninfarct waardoor hij lichamelijk gehandicapt raakte en niet meer goed kon praten. Op 14 februari 2015 overlijdt hij op 74 jarige leeftijd. Er zijn op internet diverse documentaires over hem. Ook deze zijn zeker de moeite waard.

Respect voor deze grootheid.


18. Wat is je sterkste en je minst sterke eigenschap?

Mijn doorzettingsvermogen is iets wat me veel heeft gebracht. Maar goed en aandachtig luisteren is voor mij wel een uitdaging (en dan vooral onthouden wat er gezegd is).

  

19. Wat wil je een keer in je leven nog doen? Wat zijn je dromen?

Mijn verkorte "bucket list":

  • Alle werelddelen bezoeken
  • Mount Fuji (Jap) beklimmen
  • Duiken

 

20. Wil je nog iets toevoegen? Heb je nog iets gemist in de vragenlijst?

Ik kan mensen niet altijd duidelijk maken wat judo betekent voor mij in mijn leven. Als ik een slechte dag heb (die iedereen weleens heeft) en ik sta ’s avonds op de mat, dan ben ik daarna weer als herboren.
En hoewel buitenstaanders denken dat judo een individuele sport is, zien zij vaak niet hoe het echt in elkaar zit. Je hebt je judomaten nodig. Op de mat om met elkaar te trainen. Naast de mat om succes te vieren en verdriet te delen, maar bovenal… om een biertje te drinken.

Faito,
Ferenc

Boys play soccer, men play rugby, gods play judo.


Ferenc Arts heeft ook een eigen pagina waar zijn belangrijkste judo resultaten op vermeld zijn. Ben je nieuwsgierig? Klik hier.

Website door Siteraise