Van der Lee heeft de klik

NIJMEGEN 6 oktober 2011 - Ze had kriebels in haar buik toen Tom Willemsen anderhalf jaar geleden op haar voicemail stond.
Oud-wereldkampioene judo Monique van der Lee wist even niet waar ze het moest zoeken, nadat de jeugdtrainer van Top Judo Nijmegen (TJN) haar vroeg eens een kijkje te komen nemen bij een training van de topclub. "Ze zochten een trainer voor de vrouwen. De grote fout is dat ik inderdaad langs ben gegaan."

Dat bedoelt Van der Lee zo ironisch als maar kan. Als de nieuwe vrouwencoach van TJN zit ze sinds een jaar weer van top tot teen in het judo. "Ik heb een stukje van mezelf hervonden. Eigenlijk was ik klaar met judo. Het kwam niet meer in me op om er iets mee te doen. Maar Tom kende ik nog van vroeger. Ik heb veel respect voor hem en kreeg er een fijn gevoel van. Dan kijk je weer rond in het wereldje en zie je dat er eigenlijk niet zoveel is veranderd."

Behalve haar rol op de mat. In de jaren negentig reeg de topjudoka uit Tilburg de successen aaneen: wereldkampioene in 1995, twee keer brons op het WK en vier keer Europees kampioen (1991, 1993, 1994, 1996).

Nu staat ze zelf voor de groep en probeert ze haar pupillen klaar te stomen voor het grote werk. Twee weken geleden behaalde ze als coach haar eerste successen. In het Belgische Lommel leidde ze Guusje Steenhuis (goud) en Tessie Savelkouls (brons) naar medailles op de Europese kampioenschappen voor junioren (onder twintig jaar). "Die twee kreeg ik hier op een presenteerblaadje aangeboden. Wat een toppers. Daar mag ik als coach heel blij mee zijn."

Maar vanzelf ging het die dag niet. Savelkouls verloor op een domme manier de halve finale. "Een beginnersfout. Ze kan een wedstrijd niet uitjudoën, zoals dat heet. Het engste is het als ze voor staat. We hebben het er veel over gehad, maar op het EK ging het toch mis."

Savelkouls wilde te graag, ging vol op haar rug en had er vervolgens enorm de smoor in. "Ze wilde niet eens meer om het brons judoën. Koppig als ze is. Dus pakte ik mijn basisboekje coachen erbij. Wat moest ik doen? Boos worden? Een knuffel geven? Dat laatste deed ik. En ik zei: straks kun je huilen, nu niet."

De judoka herpakte zich en greep met gemak het brons. Toch een staaltje coachen van Van der Lee. "Als vrouw voel ik die meiden goed aan. Ik maak makkelijk contact met ze. Met Tessie heb ik een klik. Ik voel haar bijna letterlijk aan." Met Steenhuis ging het een stuk moeizamer. "Die had echt een navelstreng met Tom Willemsen. Enorm zuur voor haar dat hij er plotseling mee stopte. In het begin liep het niet tussen ons. Nu gaat het beter. Ze is van harte welkom bij me, maar ik hou me bewust een beetje op afstand."

Vandaar ook dat bondscoach Mark Huizinga haar coachte op de EK. Hij hoefde weinig te doen. "Guusje is op zo'n dag ontzettend koel. Mentaal zit het helemaal goed. Ze judoot slim en houdt zich aan haar opdracht."

Als coach wil Van der Lee onafhankelijkheid creëren bij haar leerlingen. "Ze zijn voor het grootste deel zelf verantwoordelijk. Ik denk mee, maar de bal ligt bij hen."

De Tilburgse weet waar haar kracht als coach ligt. "Op het mentale vlak. Wij maakten elkaar vroeger in Tilburg heel hard. Dom judo eigenlijk, maar het werkte wel. Ik moet mijn judoka's in de topsportstand krijgen." Als coach valt ze met haar neus in de boter. Over een paar weken gaat ze naar het Zuid-Afrikaanse Kaapstad. Daar draaien Steenhuis en Savelkouls de WK junioren. Opnieuw met een grote kans op succes.

Bron: De Gelderlander


Website door Siteraise